امانت را علی در نیمه ی شب 🥀
به اشک و آه طفلانش مرتب🥀
سپرده بررسول دورازغریبان🥀
همه برخواب خوش مولاست تنها🥀
علی با کودکان و جمع ِ یاران 🥀
ابوذر بود و فضه بود وسلمان🥀
شبانه چون غریبه بی کس و یار🥀
شده تدفین وغسل وکفن غمبار🥀
چگونه ، چون گذشت بر شاه ِ پیکار🥀
غم ِ هجران ِ یار ، تا نزد ِ دلدار🥀
امانت بر رسول،پهلو شکسته !🥀
کجا رسم امانت ! زین گسسته!🥀