دلنوشته و بداهه ای با اشک دل ....
تقدیم به گل های پرپر ...
تقدیم به راویان بی ادعا...
🌻🌻🌻🌻🌻🌻

🦋رفاقت باید اینجوری باشه......
وقتی با هم رفتند ، باهم برگشتند..
🌻🌻🌻🌻🌻🌻

به نام چهار شهید از شهر بابل💐
گل ِشب بو و لاله ، یاس و سنبل💐
شهیدان؛ازهریکنده ی این شهر💐
چه غوغایی بپا کردند بر این سر💐
علی اصغر شهید ِ پاک و طاهر !💐
به صیادی نگاه کن لطف ِ قادر!💐
شهید یعقوبی با تمثال ِ ظاهر💐
بیادت مهدی زاده ؛ اسم بهرام💐
چقدر!؛ زیبا ! و جذاب و دلآرام !💐
شدند با هم قسم؛درعهد و پیمان💐
بجنگند تا شهادت؛ مرز و میدان💐
رفاقت بینشان ؛ شفاف و روشن💐
شهادت راگزیدند؛قدس ِگلشن(1)💐
همه در یک زمان شهد ِ شهادت💐
چنان نوشیدن و عزّ و سعادت💐
شده ، در کربلای پنج ؛ قیامت!💐
چه سرهایی وداع ، تا بی نهایت💐
شدند گل های ما در جبهه پرپر💐
شدن بُراق سوار تا عرش ِ کوثر💐
پس ازنُه سال؛غربت در وطن خاک💐
دل ِ پیر و جوان ؛ هرلحظه شد چاک💐
حسین پور؛آن عزیز؛ راوی گل ها💐
چقدر سوزوگداز ؛ داری به زهرا!💐
سه ؛چهار بار،آن کلام ِناز و شیرین💐
چنان ، گوش داده ام ؛ با اشکِ سنگین😭


۱-عروج به عالم لاهوت